RNA-virussen
Bij zo’n tachtig procent van alle tot nu toe bekende virussen bestaat het genoom uit RNA, de RNA-virussen. Het zijn de enige organismen die hun genetische materiaal hebben opgeslagen in RNA in plaats van DNA. RNA is onstabieler dan DNA, daarom zijn RNA-virussen meestal stukken kleiner dan DNA-virussen. De grootte van RNA-virussen varieert tussen de 5000 tot 15000 nucleotiden, al zijn er uitzonderingen tot ruim 30000 nucleotiden. Bij de vermenigvuldiging van RNA-virussen wordt geen DNA gevormd (met uitzondering van de retrovirussen, zoals verderop beschreven).
 |
 |
 |
Het maken van een RNA-kopie van RNA is een reactie die normaal niet in cellen plaatsvindt. Het wordt gekatalyseerd door een viraal enzym, het RNA-afhankelijke RNA polymerase (RdRp), dat door de virussen zelf meegenomen wordt. Het RNA-polymerase maakt bij het kopiëren van het RNA veel fouten (1 op 10.000, zo’n 10.000 keer meer dan tijdens het kopiëren van DNA-strengen). Dit is een van de oorzaken dat RNA als drager van genetisch informatie zo instabiel is. Dit betekent dat bij een RNA-virus van 10000 nucleotiden groot in elke vermenigvuldigingsronde een nucleotide veranderd is vergeleken met de oorspronkelijke nucleotidenvolgorde. De nieuwe virussen die uit een cel ontsnappen zijn dus eigenlijk een verzameling virussen met gemiddeld een foute nucleotide in het genoom, elk op een andere plek. Die vele fouten hoeven natuurlijk niet altijd nadelig voor het virus te zijn; de meeste foutjes hebben geen invloed op de levenscyclus van het virus en sommige foutjes kunnen zelfs gunstig voor het virus zijn.
Virussen kunnen zo extra snel resistent tegen bepaalde geneesmiddelen worden. Vanwege de snelheid van vermenigvuldigen, de hoeveelheid nieuwe virusdeeltjes en de hoeveelheid foutjes wordt wel eens gezegd dat de evolutie bij RNA-virussen in versneld tempo plaatsvindt.
Een belangrijk verschil met DNA-virussen is dat de meeste RNA-virussen zich in het cytoplasma vermenigvuldigen en niet in de celkern. Omdat RNA-virussen vaak vrij klein zijn, moeten ze zuinig zijn met hun ruimte op het genoom. Dit betekent dat veel van hun virale eiwitten meerdere functies hebben. Bijvoorbeeld dat een en hetzelfde eiwit zowel een rol speelt tijdens de vermenigvuldiging van het genoom als dat het betrokken is bij het in elkaar zetten van de nieuwe virusdeeltjes.
RNA-virussen zijn weer verder onderverdeeld in vier groepen. Bij dubbelstrengs RNA-virussen bestaat het genoom uit een dubbele RNA streng. Als het virusdeeltje de cel is binnengedrongen wordt van de ene streng van het genoom mRNA gemaakt dat vervolgens weer in virale eiwitten word vertaald. Van de andere streng van het genoom wordt een RNA-kopie gemaakt, die aan de gekopieerde streng blijft vastplakken. Het nieuwgemaakte dubbelstrengs RNA vormt het genoom van de nieuwe virusdeeltjes. Dubbelstrengs RNA-virussen zijn er niet zo heel veel. Dit komt omdat dubbele RNA-strengen door de cel vaak herkend wordt als ‘vreemd’ (er worden immers van nature geen RNA-kopiëen van RNA-strengen gemaakt in de cel) waarna een afbraakreactie van het RNA door de cel plaatsvindt. Een verhaal hierover, _interfering_RNAs, heb ik al eerder geschreven voor Kennislink (zie onderstaande link).
Het genoom van een RNA-virus kan ook uit een enkele streng bestaan. Als zo’n virus de cel binnengedrongen is en het enkelstrengs RNA direct als mRNA fungeert dan behoort hij tot de groep van de positief strengige RNA-virussen. De eerste stap in de virale levenscyclus van deze virussen is dus het maken van virale eiwitten, waaronder het RdRp. Daarna kan onder leiding van RdRp het genoom worden vermenigvuldigd en worden de eiwitten die het eiwitomhulsel van virusdeeltje vormen, de zogenoemde structurele eiwitten, gemaakt. Bij negatief strengige RNA-virussen, wordt eerst een kopie van het RNA gemaakt voor het in eiwit vertaald wordt. Deze virussen hebben daarvoor RdRp in het virusdeeltje opgeslagen. Pas als de RNA-kopie gemaakt is, kunnen de andere eiwitten worden vertaald en worden de structurele eiwitten afgeschreven.
Een bekend voorbeeld van een positief strengig RNA-virus is het Rhinovirus (veroorzaker van verkoudheid). Een ander positief RNA-virus is onlangs zeer bekend geworden: het humane coronavirus, dat nu gezien wordt als de veroorzaker van SARS. Dit virus is met zijn ongeveer 30000 nucleotiden tevens het grootste onder de RNA virussen. Het Influenza virus, de veroorzaker van griep, is een voorbeeld van een negatief strengig RNA-virus. Er is ook een groep RNA-virussen waar van het RNA een DNA kopie gemaakt wordt, waarna die DNA kopie naar de kern van de cel verhuist en in het DNA van de cel integreert. Tot deze groep virussen, de retrovirussen, behoort onder meer HIV dat AIDS veroorzaakt.
Nadat de DNA-kopie in het chromosoom van de cel is geïntegreerd vindt transcriptie plaats door het cellulaire RNA-polymerase (net alsof er gewoon transcriptie plaatsvindt in de cel) en zo worden mRNA kopieën gemaakt die weer naar virale eiwitten worden vertaald. De virale eiwitten samen met de mRNA kopieën vormen op deze wijze weer nieuwe virusdeeltjes. Het maken van de DNA-kopie wordt gekatalyseerd door het enzym reverse transcriptase. De reverse transcriptase zit in de virusdeeltjes, zodat meteen na binnenkomst in de cel met het maken van het DNA begonnen kan worden. Net als de RNA-polymerase van de andere RNA-virussen, is de reverse transcriptase niet zo nauwkeurig. Dus ook bij retrovirussen vindt de evolutie versneld plaats, wat ervoor zorgt dat het virus snel van uiterlijk kan veranderen. Dit is een van de problemen waar het onderzoek naar AIDS mee te maken heeft.
Dr. Hulda Clark zappers elimineren parasieten met hun uitgelanceerde freqeuntie blokgolven techniek. Nu bestellen?
Zap jezelf gezond
Dr Hulda Clark Zapper
De uitvinding van de zapper was een doorbraak. Inmiddels is aangetoond dat er wereldwijd grote resultaten behaald worden met het behandelen van Parasieten,virussen en bacteriën met de zapper. Lees meer " Wat is een zapper"
Disclaimer: Het is en blijft belangrijk medische hulp altijd te gebruiken waar deze nodig is en hoewel we in deze site essentiële informatie proberen te delen die een ieders gezondheid enorm ten goede zou kunnen komen, toch is zij niet bedoeld om wie dan ook maar te stimuleren om medische hulp buiten te sluiten, in tegendeel! Zoek bij klachten altijd eerst hulp bij uw arts!