Hiv/Aids

In het bloed bevinden zich rode- en witte bloedcellen. Verder komen in het bloedplasma nog bloedplaatjes voor die zorgen dat op de plek waar de huid beschadigd is, een korst ontstaat dat de bloeding stopt. Dit komt doordat het bloed fibrine draden vormt, waardoor er een skelet structuur ontstaat. 

Witte bloedcellen, ook wel leukocyten genoemd, zijn in het bloed aanwezig voor de afweer van stoffen. Je kunt de leukocyten ook wel vergelijken met pac-man. De indringer wordt dan als het ware opgegeten, waardoor de ziekteverwekker wordt verwijderd. Een Leukocyt is ook wel te vergelijken met een amoebe diertje.
Leukocyten zijn te onderscheiden in fagocyten en lymfocyten. Lymfocyten worden ook weer onderverdeeld in T-lymfocyten en B-lymfocyten. De T-lymfocyt is nodig voor het maken van de T-effector, die zorgt voor de vernietiging van antigenen, en de geheugencellen, die zorgen voor het immuun systeem.

B-lymfocyten zijn verantwoordelijk voor de aanmaak van B-plasma cellen, die op hun beurt zorgen voor de aanmaak van antistoffen, en net zoals de T-lymfocyt, voor geheugen cellen.
Het is mogelijk dat in het immuun systeem gebreken ontstaan. Hiervoor zijn de T-lymfocyten en de B-lymfocyten verantwoordelijk. De functie van deze cellen kan niet goed zijn doordat er bij de geboorte een proces heeft opgetreden dat de functie van deze cellen slecht is of zelfs ontbreekt. Of er is in het bloed een virus aanwezig dat een bepaalde infectie veroorzaakt.

De ziekte Aids kan zijn werking goed verklaren doordat er dan een tekort aan een bepaald type T cellen is (aids besmet namelijk de T-helpercellen, een ander soort witte bloedcellen, die waarschuwen dat er een indringer in het lichaam aanwezig is). Hierdoor worden er geen antigenen vernietigd, waardoor ziekteverwekkers hun gang kunnen gaan.

Over de immuniteit is men door de jaren heen heel wat te weten gekomen. Om erachter te komen of iemand een bepaalde infectie heeft opgelopen, kan men een bloedonderzoek doen, door specifieke antistoffen in het bloed aan te tonen of er een infectie aanwezig is. Al na 3 maanden kan men het Aids-virus aantonen doordat er zoveel antistoffen in het bloed aanwezig zijn. Men noemt dit verschijnsel ook wel seropositief. Of de persoon die seropositief is ook inderdaad Aids krijgt, is maar de vraag. Hoe lang deze duurt heeft te maken met je afweersysteem.

Na de besmetting volgt de incubatietijd. Als deze tijd over is, werkt het virus zich uit en krijgt men allerlei andere ziektes, omdat AIDS allerlei specifieke symptomen heeft.
Men is juist blij dat de epidemie pas in de jaren ’80 van start is gegaan, dankzij de combinatie van veranderde leefwijze en de verspreiding van het virus, want het aidsvirus is een spiegeling van tijd en samenleving. Aids is op te lopen door de verspreiding van het virus via de bloedtransfusie, door seksuele gemeenschap, het vaker gebruiken van dezelfde naalden en aids is bovendien erfelijk (het is namelijk een retrovirus en heeft dus geen DNA maar een RNA, dat “zich mengt” met het DNA van de gastheer). AIDS is te voorkomen door veilige gemeenschap te hebben en door ervoor te zorgen dat je niet met je eigen bloed in aanraking komt met het bloed van een AIDS-patiën. Voorlopig zijn er nog geen medicijnen gevonden, die het virus totaal tegen kunnen gaan.

Nu bestellen ?

Zap jezelf gezond

Dr Hulda Clark Zapper